Afstand: 17 kilometer

Waar: Vaassen (Nederland)

Gpx bestand: hier beschikbaar

Samengevat: Deze wandeling start in Vaassen, vlak bij de Cannenburch, en gaat voor het grootste gedeelte over ‘Kroondomein Het Loo’.  Afwisselend landschap, met beekjes, heide en natuurlijk bos.

DSC_0065

Wie denkt dat als je een bos hebt gezien, je alle bossen wel hebt gezien, zou toch nog een keer het bos rond Vaassen moeten proberen. Vandaag een wandeling uitgestippeld op de Veluwe in de beurt van Vaassen.

Het blijkt aan het eind van de middag toch nog druk te zijn bij ‘kasteel Cannenburch’ dus wordt het begin van de wandeling een klein stukje opgeschoven. Na een klein stukje over het asfalt, slaat de route de Emmalaan in gaat de wandeling verder op het zandpad. Op deze weg kun je niet echt verdwalen, het is vooral rechtdoor, maar dan is er wel tijd om van de omgeving te genieten. Als de beek wordt overgestoken is het ‘Kroondomein Het Loo’ bereikt.

Na een stuk door het bos te hebben gewandeld wordt een stuk heide bereikt, nu nog een beetje dor en bruin. Eenmaal de andere kant van de hei, gaat de route weer het bos is.

DSC_0072

Een paar bijzondere foto’s van indrukwekkende bomen gemaakt. Deze foto is mijn favoriet als je bedenkt hoeveel veranderingen er als zijn geweest, en deze boom nog steeds op dezelfde plaatst staat. Nog steeds onder de indruk van deze omvangrijke boom, staat er niet veel verder de verrassing van de dag te wachten: een paar wilde zwijnen met (even snel tellen) 8 jongen. Dat is toch even schrikken.

DSC_0080

Direct komen de waarschuwingen van boswachter Jose naar boven over wilde zwijnen met een verzameling jongen. Dus nog snel een paar foto’s maken (thuis maar kijken of ze gelukt zijn) en dan snel doorlopen. Voordat een van de beesten zich bedreigd voelt. Niet snel bang in het bos, maar dit lijkt een goed moment om weer in beweging te komen. De beesten lijken dan log en zwaar, maar in een sprintje zijn zij ongetwijfeld sneller dan ik.

De route slingert nog bijna eindeloos over de zandpaden van het kroondomein. Je kunt je hier even alleen op de wereld voelen als je al het gekwetter van de vogels negeert. Nog een klein stukje over het asfalt, inclusief wildrooster, maar dan toch weer het zandpad op.

Na ruim veertien kilometer is het laatste rechte stuk over de verharde weg.

Facebooktwitter