Afstand: 4 kilometer

Waar: Alpe d’Huez (Frankrijk)

Gpx bestand: hier beschikbaar

Samengevat: een wandeling van Alpe d’Huez naar Villard Reculas deels over de groene pistes (bij gebrek aan genoeg sneeuw), een heel steile afdaling en veel glibberen door de sneeuw- en ijsresten.

dscf1581

Voor vandaag hebben we een wandeling uitgezocht in de buurt van Alpe d’Huez. Vanuit Villard Reculas nemen we de stoeltjeslift naar boven. Eenmaal boven gekomen blaast er een ijskoude wind. Het wandelen in Alpe d’Huez wordt in no-time vervangen door plan B: via de piste teruglopen naar het dorp. Nog even met de pistenwacht gecontroleerd of het mogelijk is om terug te lopen naar het dal. Ondanks dat de piste gesloten is voor skiërs is het voor wandelaars geen probleem om terug te lopen.

Het eerste stuk volgen we het pad waar normaal gesproken in deze tijd van het jaar de sleeplift  ‘Petit Prince’ zou gaan. Een heel ander perspectief om hier bergaf te wandelen. Het is een beetje slingeren om de stukken sneeuw heen.

Na een klein stukje lopen houden we links aan en wandelen verder in de richting van de zendmast. De strategisch geplaatste bankjes (met mooi uitzicht op een deel van de 21 bochten naar Alpe d’Huez) laten we vandaag maar links staan, ze staan vol in de wind. Eenmaal bij de zendmast aangekomen willen we toch rechts aanhouden om weer in de richting van Villard Reculas te komen. Tussen alle stukken sneeuw door is niet echt een pad te herkennen. Dan maar de steile wand schuin afdalen.

Het wordt een soort van hink-stap-sprong van de ene graspol naar de andere. Zo nu en dan wordt het pad onderbroken door een stukje verradelijke sneeuw. Al ligt er niet echt veel sneeuw, vaak blijkt het meer dan genoeg te zijn om tot halverwege de knieën in weg te zakken (en sneeuw in de schoenen te scheppen). De onverwachte stukken ijs op het steile stuk helpen om de hartslag omhoog te krijgen.

Uiteindelijk bereiken we toch het wandelpad. De hoop dat het vanaf hier makkelijk wordt kunnen we snel laten varen. Het blijft glibberen over stukjes ijs, smalle richels en restanten sneeuw.

Uiteindelijk komt “La Bergerie” inzicht. Met alle inspanning van de ochtendwandeling besluiten we de lunch meer dan verdiend.  Het eindpunt van de wandeling komt daarmee op het terras te liggen. Uitblazen en bijkomen.

dscf1575

Ps. uiteindelijk geeft de gps aan dat de wandeling nog geen 4 kilometer lang was en vooral naar beneden ging, het voelt in de benen als minstens 8 kilometer. Deze wandeling gaat in de boeken als een micro-avontuur.

Facebooktwitter