Afstand: 7 kilometer

Waar: Abergavenny (Wales)

Gpx bestand: hier beschikbaar

Samengevat: Een wandeling vanaf de parkeerplaats naar de top van de ‘ the Sugar Loaf‘. Bijna 600 meter boven de zeespiegel heb je, zelfs op een grijze dag een bijzonder uitzicht over de omgeving. Het eerste stuk van de klim is goed te doen, het tweede deel is het betere klimwerk.

Als een van de hoogste pieken van ‘the Black Mountains’ ligt ‘the Sugar Loaf’ prominent in het landschap. En in een wandelweek bij Abergavenny kan een klim naar de top van de berg niet ontbreken. En hoewel de grijze dag misschien niet de meest ideale dag voor vergezichten is, gaan we vol goede moed op pad.

De eerste hoogte meters zijn ‘a piece of cake’. Vanuit het dorp rijden we namelijk met de auto naar de parkeerplaats van ‘the National Trust’. Eenmaal de auto geparkeerd (geen enkel probleem zo buiten het wandelseizoen), moeten de kuiten er dan toch aan geloven. Het blijft wat onwennig. Een stevig gesloten hek van de boerderij openen en het erf oversteken. Maar de wandelbordjes geven aan dat we op de goede weg zijn. Duidelijker dan ‘Way to hill’ kan het niet opgeschreven worden.

Afgezien van de losliggende stenen op het pad, is dit deel van de wandeling goed te doen. En met een paar ‘stiles’ in de route is er altijd wel wat te beleven. Het wandelpad is goed te volgen en eenmaal bij het muurtje aangekomen ligt de berg midden in het landschap. We kunnen kiezen de korte weg naar boven of eerst nog een stukje het vlakke pad volgen. Een kudde witte schapen (met natuurlijk één zwart schaap) slaat ons meewarig gade en dus valt de keuze op het vlakke pad. We gaan niet met publiek de beklimming aan.

Na nog een lekker stukje over het pad te hebben gewandeld is er geen ontkomen meer aan en gaan we toch maar klimmen. En dan is het een voordeel dat je geen haast hebt en dus regelmatig even stil kunt gaan staan om van het uitzicht te genieten, foto’s te maken en op adem te komen.

De laatste tien hoogtemeters is het goed zoeken naar de beste route, maar dan komt toch ineens het trig point in zicht en hebben we letterlijk de top bereikt. Tijd voor een foto, een appel, de straffe wind in je haren en alle tijd om naar de meeste begaanbare route naar beneden te zoeken.

We volgen het voorbeeld van twee andere wandelaars en dalen af via de achterzijde. Deze is iets minder steil en dat loopt wel zo lekker. Met een omtrekkende beweging komen we weer bij het hek uit. Omdat we niet hetzelfde stuk terug willen lopen, volgen we het pad dat parallel aan de muur loopt. Fluitend is dit stuk te doen.

Om niet te ver door te lopen, slaan we linksaf als de muur ophoudt. Nog een stukje door het bos (opletten voor de losliggende stenen die onder de bladeren verstopt liggen), twee stiles over en een weiland door voordat de parkeerplaats weer bereikt wordt.

Ps. Er zijn verschillende ingelopen paden naar ‘the Sugar Loaf’. Er zijn dus variaties op deze wandeling te maken. Wees bedacht op snel veranderend weer en doe stevige schoenen aan.

Facebooktwitter