Afstand: 6 kilometer

Waar: Llantilio Crossenny (Wales)

Gpx bestand: hier beschikbaar

Samengevat: Vanaf White Castle een rondje door de velden. Omdat er wat twijfel over de terugweg is, gekozen voor een klimmetje via de weg.

Na een bijzondere morgen, met een kerstmarkt, een koor en thee met lemon drizzle cake is het tijd voor een ommetje bij het kasteel.  White Castle ligt strategisch bovenop een heuvel. Het weggetje naar boven slingert tussen de heggen en op de kleine parkeerplaats wisselen we de schoenen met hakken voor de stevige wandelstappers. Eerst tijd voor een appeltje in de zon. Voor we aan de wandeling in de velden beginnen maken we eerst een rondje over het terrein van het kasteel. Bijzonder om op de plaats te staan waar in 1260 mensen over de ophaalbrug liepen.

We laten de kasteelruïne achter ons en wandelen en volgen een stukje van Offa’s Dyke Path. Hek-door-en-stile-over zijn wandeloefeningen waar je bij dit pad niet onderuit komt. De eerste kilometers van de wandeling zijn eenvoudig: heuvelaf. Hoewel het soms wel even zoeken is waar het pad naar toe gaat. Goed kijken waar het volgende bordje is opgehangen.

Tijdens het wandelen staan we nog een paar keer stil om achterom een blik op het kasteel te werpen. Tegen de blauwe luchten steken de ronde torens scherp af.

Weer een hek door en nog meer meters om af te dalen. En dan staan we toch ineens voor een beekje dat net te breed is om met een elegante boog over heen te springen. Gelukkig ligt er een bijzondere brug om met droge voeten de overkant te bereiken. Nog een paar velden door en dan wordt de doorgaande weg bereikt.

We moeten rechtsaf om het rondje af te kunnen maken. Bij het bordje ‘three castle’ dat moedig terug de velden in wijst, besluiten we om vandaag, zo aan het eind van de dag, voor de overzichtelijke terugweg te kiezen en de verharde weg te blijven volgen.

Bij de afslag naar de ‘vineyard’ (wie had een wijngaard in Wales gezocht?) slaan we weer rechtsaf en kunnen we aan de klimmeters beginnen. Wandelend tussen de heggen gaat het weer gestaag naar boven.

Zo nu en dan kijken we even over de heg heen. Met uitzicht op de schapen, hier en daar een paard en de langer wordende schaduwen zijn er een paar mooie momenten om een foto te maken en de dag door te spreken. Bij de rode brievenbus slaan we af en leggen we de laatste meters naar het kasteel af. De zon is ondertussen zover gezakt dat er geen tweede appeltje in de zon inzit. Dus maar de wandelschoenen uit en richting huis. Lekker gewandeld.

Ps. de terugweg door de velden is iets korter maar de klim is steiler.

Facebooktwitter