Afstand: 14 kilometer

Waar: Liederholthuis (Nederland)

Gpx bestand: hier beschikbaar

Samengevat: Wandeling langs het water, door de weilanden, een buurtgemeenschap en een weidevogelsbeschermgebied (drie keer woordwaarde).

Net voor het buurtgemeenschap Liederholthuis wordt binnengereden, is er  langs de wetering bij een bankje een parkeerplaats. Een prima startpunt voor een wandeling. Binnen honderd meter al de eerste uitdaging: een opstapje over het hek heen. Met een acht voor de uitvoering en een tien voor originaliteit wordt het obstakel overwonnen. Met het uitzicht op de molen van Windesheim en hier en daar een broedende zwaan ontwijkend is het een eenvoudige route, rechtdoor met aan de rechterhand prikkeldraad en aan de linkerhand water, dus geen twijfel mogelijk over wat de juiste richting is.

Halverwege nog wel even een brug oversteken, maar dan geldt dat het water aan de rechterhand is en het prikkeldraad links, en verder gewoon rechtdoor lopen. Dat lukt zelfs zonder kaart of routebeschrijving.

De zachte ondergrond van het gras wordt vervolgens ingeruild voor het asfalt. Met de neus in de richting van Liederholthuis wordt eerst een stuk weg gevolgd, na de pauze op een bankje worden toch weer de stoute schoenen aangetrokken en gaat de route weer over een zandpad tussen de velden door. Door de ongelijke ondergrond gaat het wandeltempo direct een stuk naar beneden. Maar niemand heeft haast en dus kan er in een rustig tempo door het losse zand geploegd worden.

Met bijna een kilo zand in de schoenen komt gelukkig weer de verharde weg binnen handbereik. Even goed stampen en schudden om de extra balast kwijt te raken en met lichte tred verder te wandelen. Weidse uitzichten met soms een laag overscherende vogel zijn het decor van de wandeling.

Met het goede idee om in Liederholthuis een theepauze in te lossen wordt vol goede moed de bebouwde kom bereikt. Blijkt er op zondag niets open te zijn. Een kleine tegenvaller, dus er zit niets anders op dan door te wandelen. Eenmaal uit de beschutting van de huizen blaast de wind ineens vol in het gezicht. Het tweede deel van de wandeling gaat dus tegen de wind in, er is geen ontkomen aan, nergens is een beetje beschutting te vinden.

Bij het bankje bij het weidevogelbeschermgebied maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt om de voeten te luchten, maar niet te lang. Nog een laatste rechte stuk voor de beschutting van de auto weer bereikt wordt.

Ps. het kleine beetje zon weegt niet op tegen de straffe wind die vol over het vlakke landschap blaast waardoor de gevoelstemperatuur minstens tien graden lager is dan het daadwerkelijk is.

Facebooktwitter