Afstand: 5 kilometer

Waar: Emmen (Nederland)

Gpx bestand: later beschikbaar

Samengevat: een afwisselende wandeling op landgoed ‘de Horte’. Langen rechte lanen, een molen, kronkelende bospaadjes. en een aangelegde tuin. Topattractie van de wandeling was, afgezien van het landschap,  de fotosessie bij het zwevende bankje.

Langs de weg tussen Wijthmen en Dalfsen ligt landgoed ‘de Horte‘ vandaag de locatie voor een korte boswandeling. Startpunt is het informatiebord op de parkeerplaats. De wandelgroep kiest voor de eenvoudige oplossing vandaag: de uitgepijlde rode route en dan met de klok mee. Met een knal valt het klaphek bij de parkeerplaats dicht, het startschot voor de wandeling.

Lange rechte bomenlaan, gevolgd door een ‘hakhoutbos’ en nog meer bomenlanen en een mooi doorkijkje op de molen in de verte. Een route die uitnodigt tot het zingen van het welbekende wandelliedje.

Met een blik op de kudde koeien die rustig liggen te herkauwen in de schaduw en bloemen van de wilde akker wandelt de groep gestaag door. Ondertussen komt de parkeerplaats in de rechterooghoek weer in zicht maar de rode pijlen slaan links af, dus houdt de wandelgroep de vaart erin en gaat ook links af. Over een glibberig leempad komt de route uit bij ‘t witte huis, een bouwwerk dat jaren geleden als biljarthuis dienst deed. Niet veel verder wacht nog een verrassing van de wandeling, de tuin van landgoed de Horte.

Er is geen discussie in de groep, er wordt een kleine omweg gemaakt. De wandeling steekt het witte bruggetje over en komt in de Franse tuin uit. Een bijzondere afwisseling van alle bospaden. Na een paar omtrekkende bewegingen nog een keer het bruggetje over om de route weer op te pikken.

Niet veel verder slaat de route rechts af en bereiken we ‘het zwevende bankje’. Een kunstproject van Petra Hekkenberg. Dit bankje dat ogenschijnlijk gevaarlijk boven het water zweeft daagt de wandelaars uit om echt dicht op het water te zitten. Na een paar veilige foto’s besluit de groep de uitdaging aan te gaan en een groepsselfie te maken. Tot grote hilariteit en na twee mislukte pogingen lukt het om de hele groep op het bankje op de foto te krijgen. En dat zonder natte voeten.

Nog een bruggetje en een laatste rechte bomenlaan voor de parkeerplaats en daarmee het eindpunt van de wandeling wordt bereikt. Het oordeel van de groep is unaniem: zeker de moeite waard en een foto met een goed verhaal.

Ps. het voordeel van het wandelen van deze route, met de klok mee is dat het hoogtepunt van de wandeling aan het eind is.

Facebooktwitter