Afstand: 6 kilometer

Waar: Oxborough (Engeland)

Gpx bestand: hier beschikbaar

Samengevat: Een wandeling gestart bij Oxburgh Hall, via velden en en stile in de richting van Gooderstone. In de plaatselijke kerk staat een collectebus van meer den vijfhonderd jaar oud waar je het geld voor de gekochte boeken achter kunt laten. En dan via nog meer velden terug naar Oxborough.

Na de thee met taart in de tea-room van Oxburgh Hall heeft de wandelgroep genoeg energie opgedaan voor nog een wandeling. Via de parkeerplaats, waar de auto kan blijven staan, gaat de wandeling in de richting van het dorp. Ondanks het feit dat er maar een paar huizen staan, is het toch even zoeken naar het begin van de wandeling (in de route beschrijving is, heel engels, al de waarschuwing voor wandelaars opgenomen dat het smalle wandelpad goed verscholen ligt). Maar met enige vasthoudendheid en samenwerking wordt dan toch het hele smalle wandelpad gevonden en is de groep dan ook echt op weg.

Het landschap van Norfolk is behoorlijk vlak, het lijkt hier wel Nederland. Weilanden worden afgewisseld door graanvelden en na het soepel overwinnen van de verschillende stiles (wat dan wel weer erg Engels is), gaat de route over de verharde weg in de richting van Gooderstone. Hier kan de wandelaar kiezen: een klein stukje om lopen en St George’s Church bezoeken of de korte variant van de wandeling, dan wordt het stukje heen en weer naar de kerk over geslagen. Vandaag valt de keuze op de lange variant, inclusief bezoek aan de kerk. Omdat er voor een kortere wandeling niet veel in de rugzak zit, is er plek voor twee boeken, die in de kerk te koop worden aangeboden. Het bordje op de tafel legt de bezoeker uit, dat het geld voor de boeken in de collectebus (van meer dan vijfhonderd jaar oud, maar met een heel modern slot) achter gelaten kan worden.

Een paar kilo zwaarder pakken de wandelaars buiten de kerk de route weer op en volgen de weg het dorp weer uit. Even goed opletten dat het zandpad rechtsaf niet voorbij gewandeld wordt. Maar met de hele groep op scherp is het pad goed te vinden (ondanks het feit dan het wandelbord in de struiken verstopt is). Het asfalt wordt ingewisseld voor een zandpad. In een rechte lijn ligt het pad tussen de velden. Je kunt hier echt de weg niet kwijt raken.

Aan het eind van het zandpad toch weer het asfalt op en met nog maar een klein stukje (volgens de routebeschrijvingen) voor het einde van de wandeling bereikt wordt, gaat de versnelling in de wandelgroep nog een tandje hoger.

Op het kruispunt nog een keer rechtsaf en dan met de finish binnen handbereik gaan de laatste meters zingend. Eenmaal over de streep is de groep het erover eens: tijd voor een koel drankje.

Facebooktwitter