Afstand: 9 kilometer

Waar: Molash (Engeland)

Gpx bestand: hier beschikbaar

Samengevat: Een wandeling door de velden rond Molash in Kent. Veel graan, een beetje groen, indrukwekkende brandnetels en een kerkje.

Molash is zeker niet een van de bekende dorpen in Kent, maar vandaag is Saint Peter’s Church (uit de dertiende eeuw) wel het startpunt van een wandeling. Het bordje ‘footpath’ wijst de wandelaars in de richting van de begraafplaats en de velden die er achter liggen. Nadat de soms meer dan honderd jaar oude grafstenen voorbij gewandeld zijn, strekt het eerste graanveld zich voor de groep uit.

Het wandelpad is duidelijk in gelopen, dus er is geen twijfel mogelijk over waar de route verder gaat. Halverwege blijkt dat een smal wandelpad in een graanveld toch voor de nodige uitdagingen kan zorgen. Een paar enthousiaste honden en tegenliggers maken dat er even gekeken moet worden wat het beste passeerpunt is, zonder al te veel schade aan de oogst aan te brengen. Maar als alle wandelaars even de adem inhouden lukt het zelfs om op een smal pad elkaar moeiteloos te passeren.

Wanneer uiteindelijk de verharde weg weer wordt bereikt is het even onduidelijk hoe de route verder gaat. Gekozen wordt voor een smalle doorgang door een heg en dan nog weer een graanveld. Tegen de tijd dat de meeste wandelaars wel genoeg graan voor een dag hebben gezien wacht de eerste stile van de dag.

Blijkt dat je als wandelaar ook over enige aanleg voor koorddanser moet beschikken om deze wiebelige stile zonder kleerscheuren te overwinnen. Bij de volgende stile wordt de wandeling even stil gelegd voor overleg. De route gaat aan de andere kant van de stile verder maar het pad is behoorlijk verstopt onder mans- (en vrouws)hoge brandnetels.  Met korte broek en korte mouwen als standaard outfit voor deze wandelgroep niet echt de meest favoriete wandelomgeving.

De groep besluit een variatie op de route te maken door niet over de stile te klimmen maar een omtrekkende beweging door het veld te trekken en iets verderop de route weer op te pikken. Na nog een paar bospaden in de route en een redelijk vlak stuk over grasvelden blijkt dat er nog ten minste een obstakel in de route ligt. Dit keer is het een maisveld zonder ingelopen voetpad waar dat volgens de kaart er wel zou moeten zijn. Nu kun je, volgens goed Engels gebruik, gewoon het voetpad volgen en dwars door de maïs denderen of volgens Nederlands gebruik er maar een route om heen zoeken.

 

De wandelgroep kiest voor het laatste en loopt via de rand van de akker in de richting van de verharde weg. Via de verharde weg wordt er een route in de richting van het kerkje gevonden. Nog een keer ploeteren door het hoge gras, langs de brandnetels en door het graan. Het lukt de groep om dwars door de tuin het voetpad te volgen, niet op de composthoop te belanden, het kerkje te vinden en de finishlijn te halen.

De groep is unaniem over de waardering van de wandeling: afgezien van het bordje net voor de finish was het vooral een saaie wandeling, ondanks het feit dat er dwars door Kent werd gewandeld. Voor deze groep geldt: deze wandeling is niet voor herhaling vatbaar.

 

Facebooktwitter