Afstand: 21 kilometer

Waar: Rheden (Nederland)

Gpx bestand: hier beschikbaar

Samengevat: Deel twee van een lange wandeling. De eerste lus is achter de rug. De voeten doen zeer, de benen zijn moe en na tweeënveertig kilometer wandelen is de zin eigenlijk ook wel op. Maar ingeschreven voor de langste afstand dus zit er niets anders op dan uit te huilen, de veter weer te strikken en opnieuw te beginnen.  De tweede en gelukkig laatste lus van de wandeling is een stukje korter dan het eerste deel. Afwisselend bos, hier en daar een klimmetje en op zondagmorgen veel fietsers en hardlopers.

DSC_0392

Aan het eind van het eerste deel van de wandeling gaan zitten met een kopje koffie. Het plan is om droge sokken aan te doen nog een keer de bus met talkpoeder uit de tas te halen en dan weer op pad te gaan. Nu er niet meer gewandeld wordt is pas te merken hoe moe de benen eigenlijk al zijn. Gelukkig zitten er nog geen blaren op de voeten, dus het zou moeten lukken om aan het laatste deel van de wandeling te beginnen. Het lijf heeft al protest aangetekend tegen het idee om nog een rondje te gaan maken en in het hoofd is er nog geen wild enthousiasme te vinden voor deze uitdaging.

Met de blote voeten naast de wandelschoenen wordt nog even gevraagd of we echt van plan zijn om aan deel twee te beginnen. Nee is eigenlijk geen optie, dus maar veel talkpoeder op de voeten, droge sokken aan en alle moed verzameld om dan toch maar weer op pad te gaan. Terwijl wij voor de tweede keer onder het startbord doorwandelen, lopen de deelnemers van de kortere afstanden al over de finish. Dat gaat voor ons nog wel even duren.

DSC_0401

Het klimmetje aan het begin bijt behoorlijk door in de benen. En waar in het eerste ronde het tien kilometerpunt in een ruk werd gehaald, lassen we halverwege bij een bankje toch even een korte rustpauze in. Even van het uitzicht genieten om vervolgens toch maar onderweg te gaan naar het volgende knipje op de kaart. Bij de post staat de koffie klaar (de vrijwilligers wachten hier al eindeloos op de laatste wandelaars, nu wij voorbij zijn kan er eindelijk opgeruimd worden). Samen met de energiereep is er zo weer genoeg energie om de doorsteek naar de laatste controlepost te maken. De zon komt nu dan toch door de wolken heen wat een mooi lichtspel op de boomstammen geeft.

Halverwege het stuk worden we ingehaald door de opruimploeg. Even zitten en een plakje zelfgebakken cake zijn genoeg motivatie om dan toch maar weer verder te gaan. Er lijkt geen eind te komen aan het zandpad. Op de  vraag ‘wanneer was dit ook al weer een goed idee?’ kan ik op dit moment even geen antwoord vinden. Omdat de weg terug nu echt langer is dan het stukje tot aan de finish toch maar besloten door te lopen. Bij de laatste controlepost nog even tijd voor een banaan  en dan de laatste ruk, de appeltaart is bijna te ruiken. Nog een laatste stukje klimmen en dan vooral weer dalen. Na nog een paar bochten is de finish dan toch in zicht. Nog net op tijd om de medaille aan de balie van het bezoekerscentrum op te halen en dan door naar de koffie met gebak.

DSCF2345

Zonder blaren de finish gehaald, moe maar wel blij dat de ik niet ben gestopt op het 42 kilometerpunt.

Ps. vandaag hebben drie deelnemers de langste wandeling afgemaakt. Wij zijn onderweg niet echt over de herten, reeën of zwijnen gestruikeld. Afgezien van de wandelaars was het rustig in het bos.

Het gaat wel even duren voor ik weer aan een wandeling begin die langer is dan vijfentwintig kilometer. Blij dat ik het gehaald heb, maar voor al het laatste stuk was behoorlijk zwaar. Wel superblij met de medaille.

Facebooktwitter