Afstand: 15 kilometer

Waar: Noordwijk (Nederland)

Gpx bestand: hier beschikbaar

Startpunt: Duinweg 117-119 Noordwijk

Samengevat: Een afwisselende wandeling, met een stukje door de duinen,  langs de bollenvelden, over een landgoed en als hoogtepunt de klim (147 treden) naar het dak van de toren van Noordwijk.

Beoordeling: 6,5

Na de ochtendwandeling vanuit Hillegom (zie ‘Bollentellen’) is er nog genoeg energie over voor een tweede wandeling langs  de bollenvelden. Net buiten het duingebied van staatsbosbeheer aan de rand van Noordwijk wordt er een parkeerplaats gevonden en kan de wandeling van start gaan.

Vanaf de parkeerplaats is het maar een klein stukje voordat de eerste klim de duinen in gemaakt wordt. Het schelpenpad slingert op het randje van het duingebied. Na ruim een half uurtje door de duinen te hebben gewandeld, slaat het pad naar links en trekt in de richting van Noordwijk-binnen.

Het eerste gedeelte door de bebouwde kom van Noordwijk-binnen kan de wandelaars niet bijzonder boeien en net tegen de tijd dat de verveling toe begint te slaan schuiven een paar strak wapperende vlaggen boven op de toren het blikveld in. Het bord aan de voet van de toren nodigt de wandelaars uit om een een aantal verticale wandelmeters te maken.

Met een toegangskaartje op zak, de rugzak in een grote hutkoffer en in gezelschap van een enthousiaste gids kan de klim van 147 treden beginnen. Onderweg wordt er een paar keer een stop gemaakt met tijd voor uitleg over het uurwerk, de kunst van het handmatig luiden van klokken, de geschiedenis van Jeroen (de naamgever van de kerk) en de constructie van de torenspits voordat het dak van de toren wordt bereikt. Op een redelijk heldere dag als vandaag heeft de bezoeker een mooi uitzicht over de omgeving. Na een rondje om de spits is het tijd om in een vloeiende beweging de afdaling te maken, de rugzak weer op de rug te doen en de wandeling voort te zetten. De wandelaars zijn een aantal historische weetjes rijker zoals het feit dat veel kerktorens sinds de franse tijd gemeentelijk eigendom zijn omdat deze hoge bouwwerken door de fransen gebruikt werden als seinpost.

De route gaat in de richting van ‘Landgoed Klein Leeuwenhorst‘, en komt ondertussen nog langs een verzameling van bollenvelden waar nu vooral de hyacinten en narcissen vol in bloei staan. Het rondje over het landgoed gaat langs de ‘Spiegelvijver’ en maakt de klim naar het uitkijkpunt. Via een paar bospaden over het landgoed bereikt de groep weer de verharde weg. Nog meer bollenvelden voor de eindstreep van de wandeling in zicht lijkt te komen.

Het laatste deel van de route gaat in een rechte streep, langs de doorgaande weg, naar de finish. Net op tijd voor er blaren op de voeten dreigen te komen, kunnen de wandelschoenen worden uitgetrokken. Tijd voor een kopje thee om de wandeldag af te sluiten.

Algemeen oordeel van de wandelgroep is dat er wel heel veel over de verharde weg wordt gewandeld. Veel minder boeiende stukken, maar het deel door de duinen en over het landgoed maken veel goed. De boeiende verhalen van  de gids bij de beklimming van de toren maken dat de route toch een voldoende krijgt.

Facebooktwitter