Afstand: 4 kilometer

Waar: Col de la Croix de Fer (Frankrijk)

Gpx: hier beschikbaar.

DSC_0079

Na tweeeneenhalf uur aangekomen op het punt in de route waar gesloten kan worden een kort rondje (15 kilometer in totaal en ongeveer 500 hoogtemeters) of een lang rondje (19 kilometer en ongeveer 600 hoogtemeters) van de wandeling te maken. Een lang rondje betekent dat de gletsjer gehaald kan worden

De pauze met tijd voor wat te eten en te drinken heeft goed gedaan, de temperatuur is goed (minder warm dan verwacht) en de voeten zijn nog niet voorzien van blaren. Geen redenen dus om niet het pad naar de gletsjer ook af te wandelen. Het past gelukkig ook nog ruim binnen het tijdschema. Het bekende gele routebordje doet aan de Efteling denken: “vanaf hier nog vijf kwartier”).

Links af dan maar. Gelijk is het weer klimmen (als het pad volgt, vandaag is het ook mogelijk om een gedeelte wat lager te blijven en langs een paar rustig kabbelende stroompjes te lopen, nadeel is wel dat aan het eind van het vlakke gedeelte alsnog geklommen moet worden en iets steiler om weer op het pad te komen)

Tijdens de weg naar boven is de sneeuw eigenlijk de hele tijd te zien, het einddoel van de extra klim blijft mooi in beeld. Wanneer het pad weer bereikt is (gaat nu vooral over losliggende stenen en keien, met volle verbazing even staan kijken hoe een steil in hardlooptempo op dit pad naar beneden komt snellen), komt er ook zicht op een watervalletje. Eenmaal de waterval voorbij, wordt het gelijk stil. Ook het aantal wandelaars is hier een stuk kleiner, hoewel je op een dag als vandaag nooit het idee hebt dat je alleen loopt en ver van de bewoonde wereld bent.

Het klimmen wordt nu toch wel zwaar in de benen en het gaat dus niet snel vooruit. Na een klein stukje vlak volgt het laatste klimgedeelte. Vanaf dit punt een kleine kei meegenomen om straks bij het keerpunt achter te laten. Nog een keer goed ademhalen en dan de laatste klimloodjes.

Op het keerpunt is het uitzicht bijzonder, sneeuw op een dag met een temperatuur boven de 30 graden en omdat het een heldere dag is zijn er mooie vergezichten.

Eerst maar de kleine kei op een stapel achter gelaten (met een korte gedachte aan het lied van Bram Vermeulen en de laatste keer dat ik het lied gehoord heb).

DSC_0126

Tijd om wat te eten en te drinken. Het water met de sportdrank is nog net niet lauw, maar veel meer dan een halve “adventure-reep” gaat er op dit moment niet in. Gelukkig zijn de komende twee kilometer in dalende lijn.

Omdat de tijd doortikt, nog een paar foto’s gemaakt (thuis moet toch bewezen worden dat de gletsjer is gehaald) en aan de weg terug begonnen. Door de vele losliggende stenen gaat het minder hard dan gedacht (rennen zit er zeker niet in) maar het gaat goed vooruit. Toch gek dat hetzelfde stuk pad in de andere richting gelopen er op eens heel anders uit kan zien.

Zonder schrammen wordt het knooppunt weer bereikt. Nog even achterom gekeken om van het uitzicht te genieten. Links is goed het pad te zien wat gevolgd is. Op de heenweg is het lager gelegen, groene gedeelte overgestoken.

DSC_0085

Ps. de 4 kilometer geldt voor het stuk totaan de gletsjer en weer terug op het knooppunt. Het stuk is een totaal andere wereld als het eerste gedeelte van de wandeling.

Facebooktwitter