Afstand: 11 kilometer

Waar: Llanddewi Skirrid (Wales)

Gpx bestand: hier beschikbaar

Samengevat: Vanaf het huisje bijna aan het eind van de wereld een wandeling in de richting van ‘White Castle’. Met dreigende wolken toch maar besloten eerder aan de terugweg te beginnen. Na de stile het veld in en dan is de route zoek. Op ervaring terug gewandeld.

DSC_0439

Daar waar de wereld op lijkt te houden kun je in Wales altijd nog een wandeling beginnen. Het eerste stuk van het wandelpad gaat heuvel af en de modder in. De oude watermolen is allang veranderd in een woonhuis (waar het oude waterrad nog wel te zien is) en het water steek je tegenwoordig over met een mooie loopbrug. Een stukje verharde weg en dan toch weer een stile over, het veld in. Dit is een bijzonder pad, tussen de zonnepanelen (nu nog in aanleg) door. Wales is niet de eerste plek waar je een ‘solar farm’ verwacht.

We wandeling blijft vooral zoeken naar de bordjes die de looprichting aangeven. Maar White Castle ligt mooi bovenop een heuvel, waardoor de looprichting wel duidelijk is.

DSC_0436

 

De wandeling gaat door verschillende velden, langs schapen die het echt niet kan boeien dat je langs komt, een hek in het bos dat er alleen neer gezet lijkt te zijn om een bordje op te hangen, langs de kerk en over nog een paar bruggetjes.

Ondertussen is het weer behoorlijk aan het veranderen en is er even groepsoverleg. Doorlopen en met een 100% zekerheid in een hagelbui terecht komen, of toch maar aan de terugweg beginnen. Omdat ook hier de meeste stemmen gelden, wordt het optie twee. White Castle moet nog maar weer even blijven staan tot er een nieuwe poging ondernomen kan worden om deze ruïne te bereiken.

DSC_0450

De bordjes op de terugweg zijn een stuk moeilijker te vinden, het voordeel is wel dat je genoeg stof voor een hoogoplopende discussie hebt. Want waar ga je heen als op de stile de pijl rechtdoor wijst en er aan de andere kanten van het veld nergens een volgende pijl te vinden is en echt alle hoeken van het veld uitgebreid bekeken zijn. Oplossing is dan maar een eigen route te volgen op de gok dat we dit keer geen weiland over hoeven te steken met woest uitziende stieren.

Omdat niet helemaal duidelijk is in welke velden wel gewandeld mag worden en in welke niet, kiezen we er maar voor om een stukje langs de weg te lopen. Uiteindelijk komen we, ruim voor het donker wordt weer bij het modderweggetje naar huis uit en hebben we het eind van de wereld weer gevonden.

Ps. de dreigende wolken in de verte waren van een behoorlijke hagelbui op ‘the Sugar loaf’ hoorden we later van andere wandelaars. Onze wandeling bleef gelukkig droog. Onderweg geen terras tegengekomen voor een kopje thee.

Facebooktwitter